پرویز برید:
هنرمندان تئاتر باید تاثیر مثبتی بر جامعه پیرامونی خود بگذارند
![پرویز برید:
هنرمندان تئاتر باید تاثیر مثبتی بر جامعه پیرامونی خود بگذارند](./cache/21/attach/202101/339394_1564419366_320_205.webp)
پرویز برید یکی از مدرسان ورکشاپ های بیست و نهمین جشنواره تئاتر استان یزد که از شهر فرانکفورت در این رویداد حضور داشت، گفت: هنرمندان تئاتر باید تاثیر مثبتی بر جامعه پیرامونی خود بگذارند.
به گزارش خبرنگرار ایران تئاتر از یزد؛ پرویز برید پیشکسوت هنر تئاتر یکی از مدرسان ورکشاپ های بیست و نهمین جشنواره تئاتر استان یزد از شهر فرانکفورت آلمان بود.او در بازیگری ، بداهه پردازی و تئاتر از جمله تئاتر اشیا، تئاتر سایه، تئاتر نور سیاه و... ، تولید و کارگردانی تئاتر، آموزش صدا و گفتار ، آواز و کر فعالیت داشته است و در تولیدات مختلفی نظیررقص نگاری ، آیکیدو و ماسک صحنه به عنوان بازیگر شرکت داشته است و از محضر اساتید بزرگی درس آموخته است . در بازیگری، بداهه پردازی و تئاتر دکتر اسکویی، دکتر لارس گورمان، کارل-فیلیپ فون مالدقم، پروفسور دکتر گرترود بک، تام لوئی، قیزلا مارکس، گرترود ویسوروک، علی اصغر محبی، یوخن وایترز حووفر، آندریاس پوپه، شوارتز، الیزابت سیپل، والتر اشتیگن روت، هرمر ینسن، باربارا زورن، مارسل اسمیت، وولک، پترا کونیک، لیندنر، در حوزه صحنه سازی و کارگردانی تئاتر پروفسور دکتر هانس هولمن، دکتر چزاره لیوی، پروفسور دکتر هانس لمان، دکتر پریماوزی، نیکولاس بریگر، ربرت شوستر، تئودور اکوپولوس، مایکل کروپا، باربارا زورن ، وولف، پروفسور ریچارد، در بخش آموزش صدا، گفتار، آواز و گروه کر با دکتر فارویگ، ساندرا تونر اوول. اری. نا بهیا، بریگیته لا یستیکوف، اوته فوکس، کریستیانه رویش، اقتصادی نیا، گوندولا هیرش، مهدی فتحی، او زوپ و در قسمت رقص، رقص نگاری، آیکیدو، ماسک صحنه پروفسور دیتر هایتکمپ، دکتر ویبکه درووگه، دکتر کرستین وستفال، پینا باوش تساکلیدیس، آنگله ترفارت، دیرک لئوپولد، باربارا بسته، لاین حوس، مانوئلا رودریگس، باربارا مووندل، فایت فولکرت، ساشا و اشتفان بروهنیگ اساتید برید بودهاند.به همین منظور با او به گفت و گو نشستیم که در ادامه میخوانید:
از منظر شما هنر تئاتر چه تعریفی دارد؟
تئاتر فقط یک وسیله است. به طور کلی هنر وسیله ای است برای ارتباط با مردم و جامعه و به همین دلیل وقتی که یک هنرمند کار تئاتر انجام میدهد باید ببیند برای کدام جامعه کار می کند و این جامعه از چه شرایط روحی و روانی برخوردار است. بنابراین نباید یک اثر نمایشی به نحوی باشد که وقتی تماشاگر از سالن بیرون می آید آثار تلخ روحی روانی نمایش بر او تاثیرات منفی بگذارد. هنرمند باید توجه داشته باشد که ژانری را انتخاب کند که مهم ترین تمرکز آن بر عشق و انرژی و شادی باشد. چرا که مردم کشور ما شدیداً به عشق و امید و شاد بودن نیازمند هستند و با توجه به مشکلاتی که در کشور وجود دارد به انرژی برای ادامه زندگی احتیاج دارند. بنابراین وقتی که یک هنرمند حتی کار تراژدی هم انجام می دهد باید با اضافه کردن یک دیالوگ به نحوی پایان را جمع کند که تماشاگر پس از ترک سالن نمایش نفس عمیقی بکشد و به این نتیجه برسد که زندگی همچنان ادامه دارد.
جشنواره ها چه تأثیری در رشد تئاتر و مخاطبین آن دارند؟
جشنواره می تواند در رشد تئاتر تاثیر بسزایی داشته باشد چرا که برگزاری ورکشاپ ها و به نمایش در آمدن آثار هم تاثیرات زیادی بر روی مخاطبین دارد. البته لازمه تاثیر مثبت بر روی بیننده این است که کیفیت برنامههای اجرا شده بالا باشد و در صورتی که آثار از کیفیت خوبی برخوردار نباشد میخاطب را گریزان می کند. البته این موضوع به نحوه عملکرد دستاندرکاران جشنواره و مدرسان ورکشاپ ها نیز بستگی دارد.
نقش آموزش در ارتقای بینش یک هنرمند تئاتر تا چه اندازه است؟
بدیهی است که آموزش در کیفیت آثار تاثیر زیادی دارد اما کیفیت آموزش مسئله اصلی است. بی تردید تا آخرین روز عمرم خودم را یک هنرجو می دانم که باید چیزهای زیادی را یاد بگیرد. اگر تصور کنیم که ما همه چیز را میدانیم این آغازی بر پایان ما خواهد بود چون نمی توان همه چیز را دانست. بنابراین بی نهایت باید روی این مسئله انرژی گذاشت. آموزشهای مجازی تئاتر میتواند در این مسئله راهگشا باشد اما لازمه این آموزش ها حداقل یادگیری یکی از زبان های زنده دنیا به صورت کامل و حرفه ای است تا رشد هنرجو بیش از پیش شود. این آموزش های مجازی از نظر فنی به مراتب با کیفیت تر از کار آموزشگاه های رایج در کشور ایران است. البته وجود این آموزشگاه ها بسیار خوب است اما نمیتوان انتظار زیادی از آنها داشت چراکه چیز زیادی را به هنرجویان یاد نمی دهند. مهم است که بتوان دانش کار در دنیا را دید و تمرین های بدنی و بیان و حتی نقش را انجام داد. بنابراین حتما آموزش مهمترین نقش را در پیشرفت یک هنرمند تئاتر خواهد داشت.
برای کسانی که می خواهند برای اولین بار بازیگری یا کارگردانی تئاتر را تجربه کنند چه پیشنهادی دارید؟
با توجه به تجربه ۳۰ ساله کار کردن در آلمان میگویم به نظر من کارگردانی که بازیگری نداند تردید نداشته باشید که هرگز نمی تواند در این عرصه موفق باشد. همیشه دلم برای دانشجوهای کارگردانی و بازیگری مدرسه عالی هنرهای نمایشی می سوخت که بیش ۵ هزار ساعت تحصیل کرده بودند اما یک کارگردان تازه از راه رسیده که اطلاعاتی در این زمینه ندارد، قصد هدایت آنها را داشت. بنابراین نخست کارگردان باید بازیگری را یاد بگیرد و دانش آن را کسب کند و بعد برای فعالیت در عرصه کارگردانی اقدام کند.
به نظر شما رفتار حرفه ای یک هنرمند تئاتر چه مؤلفه هایی دارد؟
همانگونه که بارها گفته ام مسئله بسیار مهمی است که یک هنرمند از فعالیت در رشته تئاتر چه اهدافی را دنبال کند. به نظر من مهمترین هدف باید عشق و احترام به هممیهن و انسانها یا حتی افراد عادی جامعه باشد. رفتار ما با کارگردان ها، بازیگران و هنرجویان هم حتما باید بر پایه عشق و احترام باشد و این میتواند نشاندهنده بسیاری از مسائل باشد. اگر قرار باشد مردم جامعه، ما را به عنوان یک هنرمند بشناسند و از ما تاثیر بگیرند باید بر رفتار خود مسلط باشیم و بدانیم که در هر محیطی که وارد میشویم چه تأثیری بر محیط داریم. میبایست رفتار ما بر روی دیدگاه انسان هایی که با ما در ارتباط هستند تاثیرات مثبت بگذارد و این موضوع همواره از مهمترین اهداف زندگی هنری من هم بوده است تا تاثیر مثبتی بر جامعه و زندگی دیگران داشته باشم.